Watou

... met een knipoog uit de zevende hemel ...

- Foto DagEnDauw -

Witchiepoe,  ginds ligt Watoeternietoe...
Wie weet waar,
was de hemel ooit nabijer dan daar..
Al zaten tussen Claus en mij, vooral afstand, tijd,
Belgisch verdriet, heel wat Vlaamse pech
en de Alfa en Omega : "Ada en Onno"
uit Mulisch' Harrystokratische
"Ontdekking..." lichtelijk in de weg.

Toch hield ik oprecht van
het verdwijnende,
zichzelf verstrooiende maskermeisje,
dat beeldig opging in de lettertjes,
en spelend met haar woorden
de wereld verloor in spiegels.

Wie aan Watou 2008
een bezoek bracht
heeft dit vast ook gedacht.
Zelfs de vrienden waren er toen WEG van
...zodat de mooiste van 't hele land
voor goed verdween in die verdraaide spiegelwand.

Kanttekening :

Bovenstaand gedicht schreef ik in 2008 als herinnering aan de laatste poëziezomer te Watou. 

Beide foto 's nam ik datzelfde jaar ter plaatse.Het gedicht op de onderste foto is van Wislawa Szymborska in een vertaling van Gerard Rash.

Met het kunstenfestival 2011 te Watou in het verschiet vond ik het wel gepast om dit nog eens uit de kast tevoorschijn te halen... Temeer omdat het hele gebeuren, dit jaar in het teken van "herinnering" staat...

- DagEnDauw -

Kan u me volgen?

Kan u zich het beeld van een fietsend meisje voor de geest halen, met de wind in haar haren, dat langs een smal zandweggetje rakelings langs de velden scheert?

Zie je haar gaan, met geloken oogleden, genietend van de zon,  de malse regen of een koel zomerbriesje strelend langs haar vrolijke gelaat?

Met haar ene hand aan het stuur, tracht ze ondertussen met het andere speels, de voorbijflitsende halmen te grijpen, om er de zaadjes af te ritsen die ze vervolgens verder fietsend, naast zich in de graskant verspreidt. 

Ziet u haar?

Dat meisje ben ik, zó leef ik mijn leven, en strooi zó mijn eigen verhaal.

Ik pluk sterrenstof uit de lucht, houd het even in mijn hand,

geef er een eigen betekenis aan en zaai het vervolgens in de geesten van iedereen die het kan raken, zodat het verder zou kunnen groeien wel duizend maal en nooit meer verloren gaat!

Daarom is mijn vraag, aan iedereen die bij anderen hun mosterd gaan halen…

Vermeld jij altijd de naam van de fotograaf van dat ene mooie beeld, of de auteur onder diens gedichten of verhalen???

Lieve groet

- DagEnDauw -